Czy negowanie nieomylności Kościoła jest herezją?

Jeśli ktoś twierdzi, że Kościół jest omylny, to neguje tym samym prawdę wiary katolickiej zdefiniowaną przez Sobór Watykański I:

Całość Konstytucji Dogmatycznej "Pastor Aeternus" można przeczytać tutaj.

Nieomylność papieska jest więc konkretną formą nieomylności Kościoła.
Warunki nieomylności nauczania papieskiego są następujące:
- formalne przemawianie ex cathedra czyli mocą urzędu pasterza i nauczyciela wszystkich chrześcijan, co jest wyraźnie zaznaczone
- zaznaczenie obowiązywania w całym Kościele
- nauczanie w sprawach wiary i moralności czyli odnośnie prawd Bożego Objawienia dotyczących wiecznego zbawienia.

Takiej rangi oczywiście nie ma nauczanie poszczególnych biskupów czy nawet Konferencji Episkopatu. Tylko Kościół jako całość jest nieomylny, czego konkretną realizacją jest nieomylne nauczanie papieskie. W tej nieomylności ma udział każdy, kto podaje to nauczanie i naucza w zgodzie z nim.

Oznacza to, że ktoś odrzucający nieomylność Kościoła jest heretykiem, który automatycznie - czyli bez orzeczenia kary (latae sententiae) - popada w exkomunikę czyli jest wykluczony z Kościoła, jak stanowi Kodex Prawa Kanonicznego:

Chodzi bowiem nie tylko o dogmat soborowy, lecz o prawdę wiary zawartą w wyznaniu wiary. Nieomylność Kościoła jest bowiem istotnym składnikiem jego świętości, która pochodzi od Boga. Negowanie jej oznacza więc pośrednie negowanie tego pochodzenia czy trwania Kościoła Chrystusowego poprzez wieki aż do skończenia świata, co przepowiedział sam Pan Jezus (Mt 28,20).