Czy Pan Jezus spożywał Swoje Ciało?

Pismo św. podaje, że Pan Jezus podawał swoim uczniom chleb i wino, które stały się Jego Ciałem i Krwią. Tak więc sam nie spożywał, lecz dawał do spożywania. Na tym między innymi polega różnica między tym, co Pan Jezus sprawował podczas Ostaniej Wieczerzy, a Mszą św., którą sprawuje Kościół czyli kapłani działający w Osobie (in persona) Pana Jezusa. To "w Osobie" nie oznacza odgrywania Ostatniej Wieczerzy, wbrew niestety rozpowszechnionemu obecnie mniemaniu. Msza św. NIE jest ani pamiątką, ani powtórzeniem, ani uobecnieniem Ostatniej Wieczerzy, lecz uobecnieniem Ofiary Krzyżowej, czyli Ofiary, którą Chrystus Pan złożył Ojcu na Krzyżu, a która staje się obecna we Mszy św.
To uobecnienie co do swej istoty nie jest ani powtórzeniem, ani upamiętnieniem, lecz czymś więcej, mianowicie wydarzeniem łączącym Kościół obecnie - i wszystkich czasów - z wydarzeniem na Golgocie. Ta łączność jest sakramentalna, czyli w znakach widzialnych, w których działa niewidzialna łaska Zbawienia.

Co uobecnia Msza św.?

Przede wszystkim Msza św. uobecnia Jezusa Chrystusa w sakramentalnych postaciach chleba i wina. To jest zasadnicze uobecnienie. Ono jest bliżej określone w słowach Przeistoczenia, które wskazują na Ofiarę Krzyżową (Ciało wydane, Krew przelana).

Jest też mowa o Ostatniej Wieczerzy, jednak jedynie jako okoliczności ustanowienia tego sakramentalnego uobecnienia Ofiary Krzyżowej. To ustanowienie wyraźnie wychodzi poza ucztę, którą Chrystus Pan spożył z uczniami we Wieczerniku ("po wieczerzy wziął kielich..."). Dlatego nie można powiedzieć, by Msza św. była uobecnieniem Ostatniej Wieczerzy.
Wynika to także z formy, jaką przybrała Eucharystia już w czasach apostolskich i poapostolskich. Została ona uformowana nie wokół wieczerzy, lecz wokół Ofiary Krzyżowej. Św. Paweł mówi wyraźnie o spożywaniu Ciała Pańskiego i piciu Krwi Pańskiej, nie o psalmach czy inny potrawach, które miały miejsce podczas Ostatniej Wieczerzy. List do Hebrajczyków wyraźnie wskazuje na Ofiarę Nowego Przymierza, czyli jedność ołtarza z Ofiarą Krzyżową.

Wreszcie eucharystyczna Obecność Jezusa Chrystusa ma oczywiście także związek ze Zmartwychwstaniem i Wniebowstąpieniem, gdyż obecne jest Człowieczeństwo uwielbione Zmartwychwstałego. Dlatego Kanon Rzymski mówi o pamiątce Męki, Śmierci, Zmartwychwstania i Wniebowstąpienia. Trzeba zwrócić uwagę, że jest mowa o pamiątce, nie uobecnieniu. Uobecnienie zakłada pamiątkę, ale jest czymś więcej. Uobecnienie odbywa się o tyle, o ile nas dotyczy, to znaczy naszego zbawienia już teraz: Chrystus uobecnia Swoją Ofiarę, byśmy razem z Nim sakramentalnie składali Ofiarę Ojcu. Dlatego jedynie Ofiara jest sakramentalnie obecna. Natomiast duchowo łączymy się oczywiście także z Jego Zmartwychwstaniem i Wniebowstąpieniem - na tym polega pamiątka.