Książeczka De imitatione powstała wprawdzie w środowisku mniszym (devotio moderna) i skierowana jest głównie do osób duchownych, jednak generalnie podaje zasady życiu duchowego ważne i możliwe do realizacji także w życiu świeckim.
Zniszczenie przywiązania oznacza wewnętrzną wolność. Św. Ignacy z Loyoli mówi tutaj o "obojętności" (indifferencia) odnośnie posiadania i nieposiadania, czyli gotowości przyjęcia zarówno dóbr jak też ich utraty. Jedynym motywem dla ich zdobywania i dysponowania nimi ma być wola Boża, czyli wielbienie Boga i zbawienie dusz.
Zarówno w przypadku osób duchownych jak też świeckich nie jest możliwe całkowite wyzbycie wszelkiego posiadania. Osoby duchowne ślubują między innymi ubóstwo czyli zależność od przełożonych w dysponowaniu dobrami. Osoby świeckie nie podlegają w tym sensie przełożonym kościelnym, jednak ich dysponowanie dobrami jest także związane przykazaniami Bożymi (miłości Boga i bliźniego) a także obowiązkami stanu. Tak np. ojciec rodziny powinien we wszystkich swoich decyzjach, także odnośnie dóbr materialnych, kierować się celem i dobrem małżeństwa i rodziny, a także Kościoła, ojczyzny i ludzkości. Jest w tym bardziej samodzielny, tzn. zdany na własną roztropność i poczucie obowiązku, i tym większa odpowiedzialność spoczywa na nim.
