Od momentu Wcielenia Syn Boży, Druga Osoba Boska, jest także Człowiekiem w pełni, czyli z duszą i ciałem. To Ciało zostało zabite na krzyżu, następnie trzeciego dnia powstało z martwych jako ciało uwielbione, tzn. z nowymi właściwościami, zwłaszcza nieśmiertelności i niezniszczalności, także ponadczasowości i ponadprzestrzenności. To Ciało wstąpiło do rzeczywistości niebieskiej, tzn. nie jest fizycznie widzialne na ziemi. Tak więc Człowieczeństwo, w tym Ciało Jezusa Chrystusa, przebywa w chwale niebieskiej.
Podczas Przeistoczenia eucharystycznego chleb staje się istotowo Ciałem, a wino istotowo Krwią Jezusa Chrystusa. Z tego powodu teologowie Kościoła dostrzegali pewną analogię między Transsubstancjacją a Wcieleniem z Maryi Dziewicy. Wyrazem tego w liturgii tradycyjnej jest włączenie prefacji o Bożym Narodzeniu do formularza święta Bożego Ciała. Powód jest ten, że w postaciach eucharystycznych obecny jest ten sam Syn Boży wraz z Bóstwem i Człowieczeństwem. Jakie to jest Ciało i jaka Krew? Oczywiście uwielbione, tzn. co do substancji (substantialiter) te same, które są fizycznie - zarówno istotowo (essentialiter) jak i przypadłościowo (accidentialiter) - w chwale niebieskiej.
