Zamach w Krakowie

Wstrząs jest potężny i niespodziewany. Najprawdopodobniej sprawca najpierw zastrzelił swoich rodziców i siostrę, zanim udał się do Krakowa, żeby dokonać spektakularnej zbrodni. Po wstępnym fałszywym przypisywaniu go do poglądów prawicowych, wiadomo już, że pochodził ze środowiska liberalno-lewackiego, a sam był ukierunkowany nawet wręcz skrajnie lewicowo. Świadczy o tym także twórczość malarska jego siostry, która jest wyraźnie upaprana w schematach lewackiej obrzydliwości z elementami być może okultyzmu. 

Może się wydawać, że jest jeszcze za wcześnie na wnioskowanie o przyczynach i motywacji sprawcy. Myślę jednak, że znane już postawowe fakty po pierwsze nie mogą zostać obalone przez następne dane, a po drugie zasadniczo wystarczają do przynajmniej pierwszej diagnozy i analizy przyczynowej. 

Zachowanie i czyny sprawcy jednoznacznie wskazują na osobowość narcystyczną. Fakt zamordowania najbliższej rodziny świadczy o nienawiści do niej. Prawdopodobnie pałał on zazdrością z powodu siostry, która jako młodsza osiągnęła już pewną sławę "artystyczną" oraz studiowała na prestiżowej uczelni, podczas gdy on - jak wynika z obecnych informacyj - ukończył jedynie zawodówkę i pracował w nie znaczącym zawodzie. To by wyjaśniało także wybór Krakowa jako miejsca zbrodni, gdyż to jest miasto, które mogło dać jego siostrze jeszcze większą sławę i przewagę nad nim. Wyładowując nienawiść do siostry, chciał stać się sławnym akurat w związku z tym miastem. 

Wynika z tego, że był osobowością skrajnie patologiczną. Dlaczego nie zostało to zauważone przez otoczenie, zwłaszcza najbliższe? Ano zapewne dlatego, że nie wyróżniał się na tyle, by zostało to odpowiednio odczytane. Takich osobowości jest obecnie mnóstwo w społeczeństwie polskim, zwłaszcza w młodym pokoleniu. Ma to związek zarówno z fałszywym wychowaniem w rodzinie, jak też z wpływami środowiskowymi i medialnymi. Nie należy pomijać także oddziaływania tego, co się dzieje w Kościele, czy raczej tego, czego w nim obecnie nie ma, choć powinno być. Należy zacząć od exorcyzmów, które usunięto z obrzędu Chrztu św., także z poświęceń np. wody i soli. Same sakramenty i sakramentalia oczywiście nie wystarczą, gdyż musi być współdziałanie ludzkie. Jednak łaska także pobudza do współdziałania przynajmniej tych, którzy mają zasadniczą dobrą wolę. Narcyzm jest obecnie nagminny także w Kościele, również pośród duchownych, czemu sprzyjają modernistyczne obrzędy i modernistyczna ideologia oparta na subiektywiźmie i na ślepym posłuszeństwie władzy niezależnie od tego, czy jej posunięcia zgodne są z prawdą czy nie. 

Hodowaniu osobowości narcystycznych sprzyja, a nawet wręcz służy zapaść demograficzna, czyli stale spadająca ilość dzieci. A do tego od dziesięcioleci przyczyniają się modernistyczne struktury kościelne przez propagowanie tzw. świadomego rodzicielstwa i tzw. naturalnego planowania rodziny, co w praktyce sprowadza się do uczenia unikania potomstwa i to niby zgodnie z nauczaniem Kościoła. Im mniej dzieci, tym bardziej są one hołubione, rozpieszczane i wypaczane już w rodzinie. Takiej osobie trudno się pogodzić z późniejszymi porażkami życiowymi, czy choćby nawet z samą zwykłą rzeczywistością. Ktoś taki żyje mentalnie i emocjonalnie w świecie urojeń o swojej wspaniałości czy wręcz wielkości, podczas gdy życie wcześniej czy później podważa takie wyniesione z domu wyobrażenia, co musi odbyć się boleśnie, nierzadko nawet traumatycznie, a to może prowadzić zarówno do depresji i szukania ucieczki w używkach od środków odurzających począwszy aż do rozwiązłości sexualnej, jak też do spektakularnej agresji, jak w tym przypadku. 

Nie da się pominąć także wpływu złego ducha. Sprawca w tym wypadku przejawiał oznaki opętania szatańskiego jak szydzenie z wiary katolickiej i Kościoła, a także przywiązanie do ideologii wielokolorowej:  

Należy jednak pamiętać, że opętanie nie spada człowieka nagle, lecz jest wynikiem jego świadomych decyzyj, także tych podjętych wskutek wadliwego czy wręcz złego wychowania czy to w rodzinie, w środowisku, w szkole, czy też fałszywych wzorców, fałszywych autorytetów i pseudobohaterów. Wszechobecna trucizna zakłamania i pozorów nie może być obojętna dla kształtowania - czy raczej wypaczania - charakterów i postaw zwłaszcza młodych. 

Pozostaje modlitwa za tragicznie zmarłych. Dotyczy ona także samego sprawcy, choć jako wielokrotny zabójca - właściwie zbrodniarz - i widocznie opętany nie zasługuje na pochówek katolicki. Skoro Pan Bóg dopuścił tą tragedię, to zapewne po to, żeby wskazać na patologię, która niestety spowszedniała, a będzie się jeszcze bardziej poszerzać i pogłębiać, jeśli nie nastąpi uzdrowienie duchowe i moralne począwszy od rodzin aż do całego społeczeństwa.