Zasady komentowania: bez anonimowych komentarzy

Liturgia na cmentarzu


Moda na Msze św. na cmentarzu jest dość nowym pomysłem, modernistycznym. Według tradycyjnych reguł Kościoła, cmentarz nie jest właściwym miejscem dla sprawowania kultu Bożego. Pomysłodawcy sugerują się tym, że pierwszych wiekach chrześcijanie sprawowali liturgię w katakumbach, które są cmentarzami. To jest nieporozumienie. Gdyż po pierwsze to były czasy prześladowań, więc istniała konieczność, a po drugie wynikało z miejsca pochówku męczenników za wiarę, których uważano za świętych. Tak więc to był sposób kultu świętych, nie modlitwy za zmarłych. Kościół nigdy nie uznawał wszystkich zmarłych za świętych. 

Innym motywem jest zamiar niby duszpasterski, czyli dotarcie ze Mszą św. do osób, które zwykle nie uczęszczają do kościoła. Tutaj jest również nieporozumienie, gdy Msza św. na cmentarzu na pewno nie przyciągnie do kościoła kogoś, kto nie ma wiary i nie odczuwa potrzeba. Takie myślenie "duszpasterskie" świadczy raczej o wybujałym ego i przecenianiu swoich umiejętności kaznodziejskich, tudzież o sprowadzaniu Mszy św. do nauczania wiary, co jest właściwie herezją, zresztą typową dla modernizmu. 

Osobną sprawą jest procesja z poświęceniem grobów. Jest ona zwyczajowo i liturgicznie (czyli zgodnie z księgami liturgicznymi) przewidziana na dzień Wszystkich Świętych po południu, choć liturgicznie należy do Dnia Zadusznego. Dlatego wolno ją sprawować dopiero w godzinach popołudniowych (od godziny 14-ej), czego często  się niestety nie przestrzega. Ten czas jest uzasadniony zarówno liturgicznie jak też duszpastersko: tradycyjnie dzień liturgiczny zaczyna się od wieczora dnia poprzedniego, a tylko Dzień Wszystkich Świętych jest dniem wolnym od pracy, co umożliwia wiernym udział w procesji. 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz