Podstawowym powodem teologicznym jest prawda wiary katolickiej, że cały Jezus Chrystus jest obecny pod każdą postacią eucharystyczną, nawet w każdej jej cząstce. Na podstawie tej prawdy w Kościele rzymskim z czasem zaprzestano udzielania wiernych Komunii św. pod obydwiema postaciami, a to z powodów praktycznych. Po pierwsze z tego powodu, że łatwiej jest zabezpieczyć przed profanacją samą postać chleba. Po drugie z tego powodu, że przechowywać bezpiecznie - czyli bez niebezpieczeństwa zepsucia - można jedynie postać chleba, a przechowywanie jest konieczne do Komunii św. dla chorych. Jeśli chorzy otrzymywaliby Komunię św. inaczej niż reszta wiernych, to sprzyjałoby to wrażeniu różnicy i nierównego traktowania pośród wiernych. Natomiast różnica w przyjmowaniu Komunii św. przez celebransa (czyli duchownego) i przez wiernych świeckich ma podstawy teologiczne, mianowicie w innym udziale w Eucharystii celebransa z jednej a wiernych świeckich z drugiej. To właśnie ta różnica były korzeniem herezji kalikstynów, którzy domagali się takiego samego sposobu przyjmowania Komunii św. przez duchownych i świeckich. Nie dziwi więc, że skrajni moderniści, którzy podejmują wszelkie możliwe herezje, forsują także tę herezję, przynajmniej w praktyce.
- jest w prawie liturgicznym Novus opcjonalne, a w liturgii tradycyjnej zakazane,
- cuchnie starą herezją kalikstynów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz