Zasady komentowania: bez anonimowych komentarzy

Czy był naród szczególnie umiłowany? (z post scriptum)

 

(obraz z ołtarza bocznego Najśw. Serca w katedrze św. Szczepana we Wiedniu)


Ostatnio zetknąłem się z modlitewnikami niby tradycyjnymi, które zawierają akt poświęcenia Najświętszemu Sercu w niby tradycyjnej wersji. Rzeczywiście chodzi o najdłuższą wersję tegoż aktu, wydaną przez Kongregację Rytów w 1925 r. Jednak podana w nich wersja niestety zawiera ewidentne i poważne fałszerstwo. Oto text oryginalny (źródło tutaj, str. 542): 


Jest więc mowa o "synach plemienia, które niegdyś było ludem wybranym". Natomiast tłumaczenia w modlitewnikach niby tradycyjnych zawierają w tym miejscu słowa: "który niegdyś był narodem szczególnie umiłowanym". Jest to więc nie tylko fałszywy dobór słów, lecz zafałszowanie treści oryginału. Czymś zupełnie innym jest "szczególne umiłowanie", a czym innym "wybranie". Wybranie jest bowiem przeznaczeniem do pewnej misji, zadania, natomiast szczególne umiłowanie jest emocjonalną, irracjonalną postawą. Wybranie do pewnego zadania czy celu nie oznacza w żaden sposób pomniejszenia rangi czy wartości innych ludów. Natomiast szczególne umiłowanie jest wyróżnieniem, które zawiera przynajmniej subiektywną deprecjację innych ludów, czyli pomniejszenie ich wartości przynajmniej emocjonalne. 

Przypisywanie takiej postawy Bogu jest nie tylko sprzeczne z Bożym Objawieniem, lecz bluźniercze, niezależnie od tego, kto jest autorem tych słów czy tłumaczenia. 


Post scriptum

Przebierańcy - czyli modernistyczni oszuści ze zboczeniem paleofetyszyzmu - oczywiście fałszują także w tej kwestii. Oto przykład:


Fragment pochodzi od gwiazdora poznańskiej szajki przebierańców:


Komentarz chyba zbędny. 




21 komentarzy:

  1. Profesor dr hab Waldemar Chrostowski naucza/tłumaczy aby używać zwrotu "naród Bożego wybrania" a nie "naród wybrany", która to forma ma właśnie takie wyróżnienie, które zawiera przynajmniej subiektywną deprecjację innych ludów.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ma istotnej różnicy. Zrestą tutaj chodzi o poprawność tłumaczenia.

      Usuń
    2. A nie powinno być tak naprawdę "lud" a nie "naród"?

      Usuń
  2. Po raz kolejny ujawnia się mądrość Kościoła, który stosował przez wieki łacinę - niezmienny język - do wyrażania niezmiennych praw Bożych. Dziękuję za tę korektę.

    Pytanie - jak stosunek wybrania do umiłowania teologia katolicka tłumaczy w relacji do św. Jana - umiłowanego ucznia Pana Jezusa. Czy tutaj również chodzi o wybranie?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Umiłowanie to nie jest to samo co szczególne umiłowanie. To raz.
      Po drugie, odnośnie relacji Pana Jezusa do Jana Apostoła chodzi o miłość ludzką, nie miłość boską jak to jest w przypadku rzekomego szczególnego umiłowania ludu wybranego.

      Usuń
  3. Może Xiądz podać, o które modlitewniki chodzi?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie mogę, ponieważ nie posiadam ich, a miałem do wglądu jedynie okazyjnie.

      Usuń
    2. Można samemu sprawdzić, zaglądając na zawarty w nich "akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu".

      Usuń
  4. Mamy tez w stosunku do Jana okreslenie "uczen ktorego Jezus milowal", "umilowany uczen" itp. Czyzby tutaj tez byla deprecjacja innych apostolow ?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie jest powiedziane, że Jana SZCZEGÓLNIE UMIŁOWAŁ. To raz.
      Po drugie, tutaj chodzi o miłość ludzką, nie boską.

      Usuń
  5. Przypuszczalnie to kwestia tłumaczenia Aktu na język polski bezpośrednio po jego opublikowaniu. Późniejsze modlitewniki po prostu sięgają do tej wersji. Np. wersję tę znajdujemy w wydawanym w Krakowie przedwojennym "Mszale niedzielnym i świątecznym". Tutaj wydanie z roku 1936:
    https://archive.org/details/kordel-mszal-niedzielny-i-swiateczny/page/678/mode/2up?q=umiłowanym


    OdpowiedzUsuń
  6. Laudetur Jesus Christus, teraz zauważyłem z podanego przez Księdza źródła AAS (17) 1925 że jest to po prostu publikowana tamże, s. 547 Versio Polonica

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. teologkatolicki19 kwietnia 2026 22:49

      Bo już wtedy w Rzymie działała loża charystów z Polski.

      Usuń
    2. teologkatolicki19 kwietnia 2026 23:34

      Mszaliki zawsze zamieszczały tłumaczenie obok oryginału łacińskiego. Każdy człowiek z choćby elementarną znajomością łaciny ma możliwość porównania z oryginałem i tym samym stwierdzenia fałszerstwa.

      Usuń
  7. LICh,
    modlitewnik wydawnictwa Te Deum z 2022 r. też ma na stronie 100 w Akcie Poświęcenia ten fałszywy tekst: "narodu, który niegdyś był narodem szczególnie umiłowanym".

    ik

    OdpowiedzUsuń
  8. Myśli Ksiądz, że autor tego modlitewnika jest w ogóle świadomy różnicy teologicznej ww. wyrażeń? Podejrzewam, że poszło: kopiuj/wklej i tyle. Nikt tu raczej nie chciał świadomie zasiewać błędów teologicznych.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. teologkatolicki19 kwietnia 2026 22:47

      Powinien znać oryginał i skorygować fałszywe tłumaczenie, jeśli coś wydaje.

      Usuń
  9. Porównując tłumaczenia, to ten element "sentymentu" mają wersje francuska, włoska, hiszpańska, polska (z wielkim rozmachem :-))). Natomiast angielska, niemiecka i portugalska starają się być wierne wersji łacińskiej.

    OdpowiedzUsuń
  10. jak widać odrzucenie łaciny - języka anielskiego - zdewastowało nie tylko Mszę Świętą...

    OdpowiedzUsuń
  11. Ci sami przebierańcy na swoim profilu na fb napisali, że obchodzimy rocznicę "Narodzenia się dla nieba" Franciszka. Takiego wyrażenia używa się (np. w Brewiarzu) chyba tylko wobec osób kanonizowanych przez Kościół.

    OdpowiedzUsuń
  12. DIsce puer latine - jak najbardziej.....
    Problem jednak w tym, że inkryminowane "zafałszowanie oryginału" pochodzi ni mniej ni więcej ale z tego samego cytowanego przez Xiędza tomu AAS - w tłumaczeniu na angielski jest "once thy chosen people" po niemiecku mamy "Kinder des Volkes, das ehedem das auserwählte war" czyli ewidentnie mowa o wybraniu, ale na stronach 546-547 w zamieszczonej "Versio Polonica" możemy przeczytać:
    "Królem bądź tych wszystkich, którzy jeszcze błąkają się w ciemnościach pogaństwa lub islamizmu, i racz ich przywieść do światła i królestwa Bożego. Wejrzyj wreszcie okiem miłosierdzia Swego na synów tego narodu, który był niegdyś narodem szczególnie umiłowanym. Niechaj spłynie i na nich, jako zdrój odkupienia i życia, ta Krew, którą oni niegdyś wzywali na siebie"
    Traduttore traditore ? ....

    OdpowiedzUsuń