Słynna przekazownia Pech24 niewzruszenie promuje jednego z dwóch swoich nadwornych ałtorytetów (obok x. Roberta Skrzypczaka), wzywając go jako pogotowie w bieżących, chodliwych akurat kwestiach.
Oto jeden z nowszych przykładów:
Konkretnie chodzi tutaj o zarzut, według którego Msza św., gdzie materią sakramentu jest wino czyli płyn zawierający alkohol, stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia, a także zgorszenie. Pytanie redaktora Kratiuka jest dość precyzyjne i trafne. Natomiast o. Jan się po prostu kompromituje i to wielorako, mimo że stara się popisywać wiedzą teologiczną.
Po pierwsze, Pan Jezus ustanowił Najświętszą Ofiarę mocą Swego boskiego autorytetu, nie ludzkiego. Dlatego pytanie Kratiuka jest słuszne. Tak ucieczka w kwestię ludzkiej wiedzy Jezusa Chrystusa jest niedorzeczna. I jest też błędna, ponieważ miesza różne sprawy. Prawdą jest, że z prawdziwości boskiej natury Jezusa Chrystusa wraz z jej naturalnymi właściwości wynika wzrastanie i dojrzewanie nie tylko ciała i psychiki, lecz także umiejętności i wiedzy w dziedzinie naturalnej. Równocześnie wiemy z Ewangelii, że w tej prawdziwej ludzkiej naturze przejawiały się właściwości i zdolność wykraczające poza nią, czyli boskie, pochodzące z natury boskiej. W teologii katolickiej zgodnie przyjmuje się, że Pan Jezus wraz z rozwojem i dojrzałością Jego natury ludzkiej miał świadomość Swojej tożsamości, czyli boskiej godności, jednoczącej Go nierozerwalnie z Bogiem Ojcem. Co do wiedzy w sprawach naturalnych też właściwie jest zgodność co do tego, iż Pan Jezus sięgał do wszechwiedzy boskiej. Skoro znał przyszłość, a ta znajomość jest właściwa tylko Bogu, to miał także poznanie np. co do właściwości chemicznych wina i jego oddziaływania na ludzki organizm. Z całą pewnością jest to wiedza pełniejsza niż wiedza współczesnej medycyny i nieomylna. Sprawa jest dość prosta: skoro Pan Bóg stworzył alkohol, to jest on sam w sobie dobry i przeznaczony do pożytecznego użytkowania przez człowieka. Co więcej, każda trucizna - czy to istniejąca w naturze czy wytworzona przez człowieka - jest chciana i przewidziana przez Boga w ramach dzieła zarówno stworzenia jak też Zbawienia. Oczywiście nie jest to przeznaczenie do zła, lecz dla dobra człowieka we właściwym użyciu.
Po drugie, Strumiłowski miesza zdolności (rozum, wola) z ich rezultatem jak wiedza. W teologii katolickiej mówi się o tzw. wiedzy wlanej, czyli danej przez Boga bez przyczynowo-sprawczych naturalnych starań człowieka. Przedmiotem tej wiedzy w przypadku Jezusa Chrystusa były oczywiście także kwestie chemiczne, medyczne, astrofizyczne itd., co aktualizowało się i przejawniało na tyle, na ile było to potrzebne w Jego misji zbawczej. Do tej misji należy oczywiście Najświętsza Ofiara, czyli jedynie prawdziwy kult Boga prawdziwego, który nie może być wadliwy, skoro pochodzi od Boga samego.
Po trzecie, z prawdziwości ludzkiej natury Jezusa Chrystusa nie wynika pasywne uleganie ani jej ograniczeniom (także co do wiedzy w sprawach naturalnych), ani skutkom grzechu.
Po czwarte, cierpienie Pana Jezusa w Ogrójcu i na krzyżu nie dlatego jest prawdziwe (czyli nie jest udawaniem), że On nie miał wiedzy boskiej. Wiedza boska, także miłość Boża żyjąca w Nim, tym bardziej i nieskończenie potęguje to cierpienie, gdyż rozumie je w świetle całego planu Zbawienia, który jest w całości wiadomy tylko Bogu.
Po piąte, Strumiłowski wydaje się negować boską samoświadomość Pana Jezusa w momencie Męki, a to już jest potężna herezja. Widocznie według niego brak tej samoświadomości warunkuje autentyczność Męki, co jest oczywiście nieprawdą. I jest to sprzeczne nawet z Pismem św. Konkretnie mam na myśli słowa Pana Jezusa na krzyżu: "Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią". Te słowa wskazują właśnie na różnicę między wiedzą oprawców - czyli wiedzą ludzką - a boską wiedzą Zbawiciela.
Kratiuk słusznie wrzuca uwagę:
Tutaj Strumiłowski po prostu bredzi. Na jakiej podstawie on twierdzi, że Pan Jezus wiedział tylko "niektóre kwestie, które są dostępne Bogu", pozostaje jego słodką tajemnicą. Czyżby Pan Jezus nie był Bogiem? Czyż jako Bóg trzymał "niektóre kwestie" w tajemnicy przed Swoją ludzką naturą? Przecież to jest bełkot. Nie pomoże Strumiłowskiemu popisywanie się wiedzą o scholastyce, co zresztą robi tak, jakby nie rozumiał, o czym mówi. Przecież odróżnienie między "Jesus viator" i "Jesus coelestis" nie może oznaczać dwóch różnych Jezusów, skoro Osoba jest jedna. Można i należy odróżnić jedynie wiedzę ludzką i wiedzę boską, lecz nie wolno twierdzić, jakoby wiedza boska w Jezusie Chrystusie była nieobecna czy jedynie w części obecna. Tego z całą pewnością żaden ze scholastyków, ani żaden inny teolog katolicki nie twierdził.
Bóg zapłać za poruszenie tego tematu.
OdpowiedzUsuń