Czym jest niebo?


Niebo na pewno nie jest Edenem, o którym mówi Księga Rodzaju. Z prostego powodu: historii ludzkości i świata nie można odwrócić. Po drugie, niebo nie jest miejscem na Ziemi. To wyrażenie wskazuje już na rzeczywistość ponadziemską i ponadkosmiczną, która przewyższą doczesność, aczkolwiek jest rzeczywistością stworzoną. Niebo jest stanem stworzenia przemienionego, uwielbionego czyli mającego udział we wiekuistości Boga wiekuistego (teologowie greccy mówią o "przebóstwieniu").

Oznacza to, że stworzenia w niebie nie tracą swojej stworzoności czyli pochodzenia od Boga i natury, lecz zostają wyniesione do stanu wyższego, stanu uczestniczenia w chwale Boga samego.

Dla nas ludzi oznacza to, że nic z doczesnych wartości, które są dziełem Boga, nie zostanie utracone, lecz zostanie spełnione w najwyższym stopniu, w najwyższej aktywności i doskonałości. Dopiero w niebie zostaną w pełni rozwinięte ludzkie siły i zdolności, po zmartwychwstaniu także zdolności ciała, w tym zmysłów, uczuć, nie tylko intelektu. Zdolności miłowania, radowania się, udzielania się i komunikacji również osiągną najwyższy możliwy stopień i intensywność, w zupełnej harmonii i pokoju. Na pewno nie będzie nudno :-)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Co Czcigodny Sługa Boży x. prof. Wincenty Granat sądził o koronce s. Faustyny?

  Dzięki wskazówce życzliwego czytelnika trafiłem na książkę z wypowiedzią bodaj najwybitniejszego polskiego dogmatyka katolickiego w okresi...