Chodzi o konstytucję apostolską św. Piusa V z 1568 r. w odniesieniu do problemu, który istniał już wtedy pośród duchowieństwa, a nawet sporo wcześniej (o czym świadczy św. Piotr Damiani). Decyzja Papieża jest zarówno klarowna jak też wyważona i powinna być wzorem postępowania także obecnie i po wsze czasy. Dokument jest stosunkowo krótki, aczkolwiek treściwy:
Treść w skrócie:
Papież mówi o niewstrzemięźliwości przeciw naturze, czyli o grzechach przeciw szóstemu przykazaniu, które są niezgodne z naturalnym współżyciem. Należy tutaj nie tylko tzw. homosexualizm, gdyż istnieją także grzechy tego rodzaju między osobami obojga płci, jak np. tzw. sex oralny (poczytać o tym można w każdy tradycyjnym podręczniku katolickiej teologii moralnej, więcej tutaj). Papież zarządza, że duchowni, którzy zostali przyłapani na takim grzechu, mają być albo usunięci ze stanu duchownego, albo wysłani na czas pokuty do klasztoru. Duchowni, którzy trwają w tym grzechu, mają być oddani władzy świeckiej na ukaranie. Tym samym Papież pozbawia takich duchownych wszelkich stopni duchownych, godności, przywilejów i beneficjów, bo zostali poddani takim samym karom ze strony władzy świeckiej jak osoby świeckie.
Dzięki Ci Panie Boże za Papieża św. Piusa V!
OdpowiedzUsuńCzy mógłby Ksiądz wyjaśnić jakie są różnice w Mszy według Mszału Piusa V z 1570 roku, a MR 1962? Nie spotkałem się z rzetelnym opracowaniem tematu, a nawet mszaliki dla wiernych zawierają głównie tekst MR 1962... Jeśli mógłby Ksiądz wskazać, gdzie ewentualnie można nabyć mszalik z tekstem MR 1570, to będę bardzo wdzięczny.
OdpowiedzUsuńGoogle gemini AIci odpowie. Ja odpowiem na szybko. Już następca Piusa V Klemens VIII doprecyzował rubryki bardziej i w lekcjach i Ewangeliach używał tłumaczenia swojej wulgaty tzw. wulgaty klementyńskiej, a nie wersji z czasów Piusa V i do Jana XXIII przetrwało. Papież Leon XIII dodał modlitwy do Michała Archanioła, papież Pius X dodał wezwania do Serca Pana Jezusa. Pius IX dodał sekwencje Stabat Mater Dolorosa i święto Matki Bożej Bolesnej. Benedykt XV dodał prefację za zmarłych. Pius XI dodał święto Chrystusa Króla i prefację Chrystusa Króla. Pius XII zmienił cały Wielki Tydzień ograniczył liczbę priopriów (modlitwy kolekta, sekreta, pokomunia) i zdwojenia świąt, usunął własne ostatnie Ewangelię zastępując je początkiem Ewangelii wg św. Jana, zlikwidował niektóre wigilie i oktawy. Jan XXIII zrobił klasę świąt, usunął święta i zredukował do wspomnień niektórych świętych, usunął słowo perfidis z modlitwy wielkopiątkowej, dodał do kanonu imię św. Józefa, usunął confiteor/spowiedź powszechną tuż przed Komunią Św. Tak na szybko napisałem. Wujek google nie boli. Resztę może ks. Dariusz dopisze i mnie poprawi jeśli się pomyliłem.
UsuńDziękuję. Owszem, Wujek Google nie boli, ale nie każdy lubi czerpać wiedzę z internetu. Niektórzy wolą czytać książki, stąd pytanie do x. Dariusza i prośba o wskazanie rzetelnych opracowań tematu.
UsuńDo Piusa XII nie było zmian substancjalnych/istotowych w Liturgii.
OdpowiedzUsuń